Artikel uit The Guardian

De veilige zones in Syrië bieden een sprankje hoop voor een natie die eens groot was

Hamish de Bretton-Gordon

Een half miljoen vluchtelingen bij de Turkse grens kunnen er baat bij hebben, als Turkije, Rusland, Iran, de VS en de VN kunnen samenwerken om deze zones effectief te maken

1.png

Foto: Syrische vluchtelingen worden weerspiegeld  in een plas water in het kamp Bab al-Hawa bij de Turkse grens in de noordwestelijke provincie Idlib

 

 

 

De overduidelijke verschrikking van de crisis in Syrië heeft nu bijna 5 miljoen mensen het land uit gedreven, met nog eens 7 miljoen die vluchteling zijn in eigen land. Deze exodus moet gestopt worden, anders is Syrië veroordeeld tot een onomkeerbare neergang als uitkomst van deze crisis. Maar deze week heeft een paar sprankjes hoop laten zien door een wapenstilstand, die is overeengekomen in Astana, de hoofdstad van Kazachstan en het feit, dat Donald Trump het instellen van veilige gebieden in Syrië ondersteunt. Dit zou de sleutel kunnen zijn tot wederopbouw van het verwoeste land en zo zou snel noodzakelijke hulp verleend kunnen worden.

 

Het concept van humanitaire veilige gebieden houdt in dat de overgrote meerderheid van de Syriërs in hun geboorteland willen blijven of ernaar willen terugkeren, als het bevrijd is van de tirannie en de terreur van Isis en president Bashar al-Assad. Daarbij zou de steun van Trump wezenlijk kunnen zijn om ook Rusland en Iran voor deze benadering te laten tekenen. Niet helemaal onverwacht is Rusland terughoudend, maar wijst het idee niet volledig af.

 

Een eerste opzet in noordwestelijke Syrië zou de beste manier kunnen zijn om het proces op te starten. Deze eerste zone moet dan komen te liggen tussen Kilis en Reyhanli in Turkije, Aleppo en Idlib. Als dit zou slagen, dan kan het concept herhaald worden in het zuiden bij de Jordaanse grens, voordat het uitgebreid wordt naar andere gebieden, wanneer die bevrijd zijn van Isis.

 

Dit eerste gebied van 1500 vierkante kilometer is momenteel vrij van Isis en troepen van het regime van Assad. Het ligt niet ver van belangrijke Russische locaties in Syrië zoals Latakia en Tartus. Het gebied wordt vooral gecontroleerd door het Vrije Syrische Leger en andere gematigde groepen. Er bevinden zich ongeveer 500.000 vluchtelingen die in vreselijke omstandigheden leven in kampen dichtbij de grens. Die kampen zouden vergroot en verbeterd kunnen worden met voedsel, water en elektriciteit. Deze voorzieningen kunnen geleverd worden door vele NGO’s die zich op geringe afstand in Turkije bevinden.

 

De kinderen die niet het geluk hebben de weinige nog wel functionerende scholen te kunnen bezoeken, die gerund worden voor de liefdadigheids-organisatie Syria Relief, zouden dan weer aan een opleiding kunnen deelnemen. Ik ben de adviseur van de Union of Medical Care and Relief Organisations UOSSM) voor veiligheid en het omgaan met chemische aanvallen. Deze organisatie runt een aantal goed functionerende ziekenhuizen en klinieken in de regio. Men is bereid deze inzet uit te breiden naar het veilige gebied, zodra dit gerealiseerd wordt. Ongeveer 75% van de jongeren tussen negen en dertien in dit gebied lijdt aan posttraumatische stress en ze hebben dringend hulp nodig. Ons hoofdziekenhuis in Bab al-Hawa vlak over de Turkse grens bij Reyhanli heeft veel van de meest urgente gevallen uit oostelijk Aleppo behandeld en is daar nog steeds mee bezig, maar heeft een tekort aan een aantal belangrijke medicijnen en andere benodigdheden.

 2.png

Foto: Een geredde baby op een locatie in Aleppo, die getroffen was door een vatbom. Volgens activisten  was deze bom afkomstig van groepen loyaal aan de Syrische president Bashar al-Assad.

 

Om het veilige gebied goed te laten functioneren, moet het regime van Assad stoppen met het afwerpen van vatbommen op willekeurige burgers. Zelfs plaatsen als Wadi Barada en oostelijke Ghouta worden nog aangevallen, terwijl de wapenstilstand daar ook geldt. Het ergste van alles is dat Assad doorgaat met het gebruik van vatbommen gevuld met chloor. Zoals doktoren van UOSSM zeggen: ‘We kunnen schuilen voor bommen en kogels, maar niet voor gifgas.’ Trump heeft verklaard, dat de VS blijven bij hun dreigement in te grijpen in Syria, wanneer er chemische wapens worden gebruikt. Persoonlijk hoop ik dat hij spoedig zal aangeven, dat de ‘rode lijn’ weer van kracht is.

 

De veiligheid van het eerste veilige gebied zou ondersteund kunnen worden door Britse of Amerikaanse schepen in het oostelijke deel van de Middel-landse Zee. Hun raketten en radar zouden ervoor zorgen, dat er geen vlieg-tuigen van de coalitie hoeven te vliegen in het ‘Syrische’ of ‘Russische’ luchtruim, dat wordt bewaakt door luchtdoelgeschut.

 

De veiligheid op de grond zou bewaakt moeten worden door waarnemers van de Verenigde Naties. Hun activiteiten zijn effectief gebleken in oostelijk Aleppo. Ze zouden ondersteund kunnen worden door gematigde milities die al actief zijn in het gebied met daarnaast experts van de coalitie en het liefst ook nog troepen uit Turkije, van de Navo of de VN.

 

Er moet toestemming komen om humanitaire hulp zo snel mogelijk in het gebied te realiseren, samen met financiële mogelijkheden die nodig zijn om huizen te bouwen of te repareren en te werken aan andere essentiële infra-structuur. Veel NGO’s hebben al grote hoeveelheden aan uitrusting beschik-baar aan de Turkse kant van de grens voor deze eventuele situatie. Het wordt een enorme uitdaging om deze hulp Syrië in te krijgen via slechts twee grensovergangen bij Reyhanli en Kilis en ook nog eens over smalle wegen, maar de juiste coördinatie en inspanning is het mogelijk. UOSSM heeft bewezen, dat het de medische voorzieningen in deze hele regio kan bedienen door plaatselijke artsen en vervoerders in te schakelen, het geheel gefinancierd door internationale donors.Dit model is de moeite waard toe te passen of daar tenminste lering uit te trekken.

 

Het zal moeite kosten om de veilige gebieden te laten functioneren en Turkije, Rusland, Iran, de VS en de VN zullen allemaal hun rol moeten spelen. Er zijn hoge kosten aan verbonden, maar die zullen altijd nog minder zijn dan het moeten huisvesten van miljoenen gevluchte Syriërs en de instorting van dit eens uitstekende land.

 

Er zijn redenen voor optimisme. De gesprekken in Astana hebben als resultaat een ogenschijnlijk effectief staakt het vuren; tijdens het weekend zullen de presidenten Trump en Poetin met elkaar spreken. Theresa May, die Turkije morgen zal bezoeken, zal vermoedelijk graag de uitgebreide mankracht en deskundigheden van de UK aanbieden. Dit alles met het doel deze uitdagende humanitaire actie echt van de grond te krijgen om Syrië weer enigszins overeind te helpen. Laten we hopen dat de machthebbers deze vluchtige kans iets goeds te doen, niet voorbij laten gaan.

 

Vertaald door: J. van niejenhuis

 bron: https://www.theguardian.com/commentisfree/2017/jan/27/syria-safe-zones-refugees-turkey-russia-un

 

Be the first to comment

Please check your e-mail for a link to activate your account.

connect

get updates